Margreet's leventje

Hufters

Zucht, het zit deze week niet mee met onze Polo.. hij heeft te maken gekregen met een aantal hufterige belagers.

Het begon dinsdag. Eind van de middag liep Leon na het werken de parkeerplaats op en toen hij de auto naderde, zag hij dat in het lantaarnpaallicht er een behoorlijke deuk aan het schitteren was in de bijrijdersdeur. Shit, balen.. iemand heeft geprobeerd z'n auto zo ongeveer in de onze te parkeren met een flinke deuk tot gevolg. En nergens was er een briefje te bekennen.. de hufter.
Gelukkig heeft Leon wat foto's gemaakt en het kenteken van de dikke volvo met de neus precies op de hoogte van de deuk, gemaakt. De ANWB werd gebeld, maar helaas kunnen we hier niets vergoed voor krijgen. Nu maar hopen dat ons Amateuroog het goed heeft, het lijkt ons vrij makkelijk uit te deuken.. maar goed, dat denken wij. We moeten maar eens bedenken wat we hier mee gaan doen.

En alsof dit nog niet genoeg was.. Ergens tussen dinsdagavond 22.45uur en woensdag 18.00uur heeft een andere hufter ongevraagd met z'n tengels aan onze auto gezeten. Dinsdagavond kwamen we terug van de goudsmid, auto geparkeerd, niets aan de hand.
Woensdag wil ik rond 18.00uur met m'n zus de auto instappen om op pad te gaan voor m'n jurk. Bij het opendraaien van de deur valt mijn oog op de buitenspiegel die niet meer kan spiegelen. De spiegel lijkt eruit gejat te zijn. Nergens splinters te bekennen en het hele mechanisme zit er nog in. ******** wat een flauw gedoe zeg.. en het verrotte is dat het om de linker buitenspiegel gaat en zonder linker buitenspiegel mag je niet rijden. En dat terwijl we vandaag toch echt heel hard de auto nodig hebben! Wat een gedoe.

Intussen ben ik gister heel stiekem met de POLO naar een auto-onderdelen bedrijf gereden en heb daar (gelukkig) een nieuwe spiegel kunnen bestellen. Ik had de sloop ook gebeld, maar die hadden alleen een complete spiegel in de kleur zilvergrijsmetallic. Niet echt mooi als je een groene auto hebt. Maar dit bedrijf kon dus een spiegel bestellen en die komt vanmiddag binnen. Dan is dit probleem in elk geval opgelost. Nu nog uitdenken of en hoe we gaan uitdeuken.

Iemand nog tips hoe ik de POLO kan beschermen tegen al die slechte mannentjes (of vrouwtjes) die ongevraagd schade aanbrengen? Ja die hufters inderdaad..
Ik hoor het graag want ik ben er behoorlijk klaar mee. Ze moeten gewoon niet met hun tengels aan andermans spullen komen! En als je dat dan toch per ongeluk doet, heb dan ook de ballen om even een briefje onder de ruitenwissers te doen met je gegevens zodat het netjes opgelost kan worden! 

Meeleven

Vandaag drong na het legen van mijn brievenbus weer eens tot me door hoeveel mensen er eigenlijk met mij meeleven. En niet alleen met mij, maar ook met Leon en mijn familie.

Nu de bruiloft steeds dichterbij komt, zijn er ook steeds meer mensen die er even naar vragen. Zo waren we afgelopen vrijdag op een bruiloft van vrienden en de openingszin voor een gesprekje met mij en/of Leon was toch: Nou eh, nog 3 maanden en dan staan jullie daar! Een standaard gesprekje volgde en ondertussen sta je te bedenken dat je alweer hetzelfde gesprek hebt gevoerd.. Leuk, dat meeleven, maar na 20 keer hetzelfde gezegd te hebben ben je het best wel zat ;). Toch waardeer ik het enorm dat meeleven.

En mensen leven niet alleen mee met leuke dingen.. maar ook met de minder leuke dingen. Zo is het deze week 2 jaar terug dat mijn zus Nelleke is overleden. Een week vol herinneringen aan hoe het toen was en hoe het toen ging. Binnen de familie hebben we het er afgelopen weekend ook regelmatig over gehad. Het zit toch meer in je voorgrond in je gedachten. O ja, toen deed ik dit, of toen gebeurde er dat.. En dan nog weer even terug naar de laatste herinneringen aan Nelleke.. Terug naar de vragen waar we nog steeds geen antwoord op hebben en waarvan we ook weten dat we die antwoorden niet krijgen.
Het is goed om dat samen zo te delen.. het doet mij in elk geval goed. Tegelijkertijd haalt juist het praten ook wel veel emotie, pijn en verdriet naar boven.. want wat graag zou ik antwoord krijgen op de vraag waarom....
Maar goed, ik ben er van overtuigd dat er één Iemand is die dat wel weet en daar hou ik me maar aan vast.

Al met al houdt het mij bezig deze dagen.. toch anders dan anders.. En nu tegelijkertijd de voorbereidingen voor de bruiloft getroffen worden.. mis ik Nelleke ook daarin wel.. haar nieuwsgierigheid naar hoe we dingen aanpakken, haar mening over hoe we dingen aanpakken.. ik mis haar gewoon. Tegelijkertijd.. één van mijn familieleden zei het mooi: ze raakt steeds verder weg.. we moeten steeds verder terug in de tijd om haar te herinneren.. Ons leven hier gaat verder.. inmiddels aardig gewend aan het feit dat zij er niet meer is, er veel gebeurd is zonder haar en er ook nog veel zal gaan gebeuren zonder haar.. onze bruiloft en andere grote gebeurtenissen en zorgen binnen de familie. Nieuwe herinneringen worden gemaakt, zonder haar en dat went.. hoe graag ik dat ook anders zou zien.

Maandag stonden Leon en ik even samen bij haar graf en hebben we mooie tulpjes neergelegd. Een kleurrijke toon in het toch wat kille plaatje.. het grijze monument, de glasplaatjes en de prachtige witte laag sneeuw die de rest van het graf bedekte. Spierwit met alleen wat sporen van een vogeltje wat er overheen gewipt heeft. Ik ben blij voor haar dat zij nu geen last meer heeft van haar zwarte gedachten, haar ziekzijn. Het linkje tussen de spierwitte sneeuw en hoe zij nu zonder zorgen, pijn en verdriet bij God is, was zo gelegd.

Toen januari van start ging had ik niet verwacht dat zoveel mensen nog zouden weten dat het nu 2 jaar terug is.. zo attent dat ze even een kaartje sturen of even een sms om te laten weten dat ze aan mij/ons denken! Hartverwarmend.. ik sta er ook echt van te kijken. En wat is het dan heerlijk om met zoveel lieve mensen contact te hebben!

Bruiloft enzo

  Nu we 'ineens' in 2010 zitten, komt ook ineens de bruiloft een stuk dichter bij! Nog iets meer dan 3 maanden en dan is het al zover! En nu in deze maand is het tijd om ook een hoop dingen op te pakken en te gaan regelen. Tot nu toe deden we zo af en toe en eens wat... en kregen de voorbereidingen steeds meer vorm. Maar nu moeten er dus echt concreet dingen geregeld gaan worden!

Zo zijn we intussen officieel verloofd; Leon heeft mij op 2e kerstdag die ene vraag gesteld en natuurlijk zei ik ja! (zou een beetje raar zijn als ik dat niet zou zeggen :). De trouwplannen waren al pratende ontstaan en een aanzoek was er nog niet van gekomen.. Nu dus wel! Ik kreeg een kluisje met daarin 101 briefjes en op elk briefje een reden waarom Leon met mij wil trouwen! En nu mag ik dus elke dag een briefje pakken en lezen! En tegen de tijd dat ik het laatste briefje eruit pak, is het 9 april!

Vandaag was ik een dagje vrij en heb ik heel wat dingen kunnen regelen. Gemaild over een afspraak maken voor de bloemen, afspraak met de fotograaf, afspraak voor ringen, nog wat heen en weer gemaild over de trouwkaart, de ceremoniemeesters even gesproken en ga zo maar door. De adressenlijst is ook bijna klaar.. en de gastenlijst ook. Eigenlijk staat de hele week al in het teken van voorbereidingen.. afspraak voor ondertrouw is gemaakt, Leon heeft z'n pak laten afpassen, ik heb de laatste onderdelen van m'n eigen outfit maandag opgehaald en ga zo maar door.

Maar wat een gedoe zeg zo'n gastenlijst. Ineens moet je al je contacten gaan indelen in categoriën.. Bij een groot gedeelte is dat niet zo'n probleem en waren we er al snel uit. Maar je hebt ook van die contacten waarvan je denkt.. wel de hele avond.. of niet de hele avond en alleen een kaart..Mensen die je niet vaak spreekt, maar als je ze spreekt is het leuk.. of mensen waar je eerder regelmatig mee omging, maar nu amper nog pfff... ik kan maar geen knopen doorhakken. We hebben nog 3 weken en dan moet de lijst toch echt wel definitief zijn.. ik hoop dat ik dan wel weet hoe de knoop doorgehakt moet worden. Het is maar goed dat je niet elk jaar zo'n lijst hoeft te maken want al die relaties analyseren en waarderen is niet echt mijn ding.. en dat van Leon ook niet. Dus gelukkig zijn we maar van plan om 1 keer te trouwen en maken we deze lijst eens en nooit weer :-)

Al met al geniet ik (en Leon ook hoor) enorm van al die voorbereidingen! Leuk om zo samen er mee bezig te zijn, dingen te bedenken.. er nog eens over te praten en het regelen. Eigenlijk zijn de voorbereidingen al een feest op zich :)  De dag zelf krijgt nu steeds meer vorm.. en dat plaatje wat we in ons hoofd hebben wordt steeds scherper! Op naar 9 April! Nog 93 briefjes (geloof ik) te gaan :)

Kerst 2009

Gisteravond is kerst 2009 van start gegaan! Om 20.00 begon de kerstavonddienst en het werd een fantastische feestdienst! Een minikoortje, samengesteld uit de 2 PK-bands, een mooie kerstliturgie, een goeie preek over Hoop: illusie of realiteit en een volle kerkzaal, maakte dat het een prachtige dienst was!

En nu is het eerste kerstdag. Net thuis uit de kerk waar we een dienst hadden inclusief kinderkerstfeest. Wat gaaf om zo met allerlei verschillende mensen, leeftijden en meningen toch samen kerstfeest te vieren! Samen stilstaan bij de geboorte van onze Redder, de Here Jezus!
Door de sneeuw weer naar huis gefietst. Het KNMI kan zeggen wat ze willen, maar wij hier in Zwolle hebben een heuse witte kerst met verse sneeuw. De vlokjes dwarrelen hier vrolijk naar beneden om vervolgens een plekje te vinden op de witte (smurrie) sneeuw die er nog lag.

Straks vertrekken Leon en ik naar zijn familie om daar samen met hen kerst te vieren en te genieten van een hopelijk, erg lekker diner! Het voorgerechtje moeten wij verzorgen en daar zullen we voor vertrek eerst nog even mee aan de slag gaan.

Vanuit een wit Zwolle wens ik jullie allemaal hele fijne feestdagen!

Hoop: illusie of realiteit?

Elk jaar met kerst is het weer hetzelfde liedje. Mensen willen even de realiteit vergeten.. leggen ruzies bij voor 2 dagen.. zijn vredelievend richting hun naaste, want dat hoort immers met kerst. Even genieten van het gezellig samen zijn, even je eigen problemen vergeten, je relatiecrisis, je financiële situatie, je baan die op de tocht staat, de zorg om de gezondheid van jezelf of van een geliefd persoon.. Ze bouwen een illusie waar ze vervolgens een paar dagen in leven.
Maar vergeet men dan juist niet de keiharde realiteit met kerst? Kerst is een feest van gezelligheid, mooie lichtjes, lekker eten en samenzijn. Maar kerst is bovenal het feest waarbij we stilstaan bij de geboorte van de Here Jezus zo'n 2000 jaar geleden. Achteraf in een stal, niemand had een betere plaats voor Jozef en Maria.. Jezus lag in een kribbe, een voerbak voor de dieren. Is dat nou de plaats waar een Koning geboren moet worden?
Dit kerstverhaal is realiteit en heeft nog gevolgen tot de dag van vandaag en de dagen/maanden en jaren die er nog gaan komen!

De komst van de Here Jezus geeft hoop. Hoop op een perfecte wereld waarin men niet alleen met de kerst enkel kijkt naar de positieve dingen in het leven, maar waarbij dat elke dag zo is! Hoop biedt persfectief!

Als je in gesprek gaat met niet-christenen, mensen die Jezus nog niet kennen, dan is vaak één van de eerste vragen die ze stellen over kerst: is het niet heel naïef om te hopen? En bouw je als christen niet een illusie om je heen? Leven jullie als christenen wel in de realiteit?
Het antwoord daarop is 'nee, juist niet'! Doordat wij weten en geloven dat Jezus als klein babietje naar ons toekwam, heeft geleden als een mens en heeft de dood overwonnen, voor ons. Die wetenschap geeft hoop! Want ook voor ons is de dood nu overwonnen en mogen wij uitkijken naar een prachtige wereld!

Mocht je nou meer willen weten over dit thema, kom dan op kerstavond, 24 december,  naar de Plantagekerk! Daar zal een kerstavonddienst worden gehouden en zullen we diep ingaan op dit thema en zullen we met elkaar een hoop kerstliederen zingen. De dienst begint om 20.00uur en het adres van de kerk is: Ter Pelkwijkstraat 17 te Zwolle.

Jullie zijn van harte welkom!

Vrieskou

Sinds een paar dagen is Nederland in de ban van de sneeuw en het winterse weer. Veel sneeuwpret maar ook veel sneeuwoverlast.
Voor mij is dit de eerste winter in mijn huisje.. en ik kan jullie zeggen, het is koud in mijn huisje. Sommige ramen zijn van enkelglas.. het tocht bij de ramen en mijn kachel doet hard z'n best om de hele woonkamer lekker warm te krijgen.
Maar helaas, ik heb geen kachel in de rest van het huis met als gevolg een steenkoude keuken, douche, gang, slaapkamer en logeerkamer. 's Morgens als ik eindelijk zover ben dat ik mijn bed uit kom, sprint ik naar de douche, draai de hete kraan open en zet het straalkacheltje aan. Als ik dan eenmaal onder de douche vandaan kom, is het net warm genoeg in de douche om niet te gaan klappertanden en rillen.
Het went wel de kou, dat moet ik heel eerlijk toegeven. Maar comfortabel is het niet.

Aan de andere kant, het heeft ook wel weer wat. Als ik uit het raam kijk, zie ik een prachtige witte wereld! En lekker warm binnen voor de kachel met een kop thee is het ook goed uit te houden.
Vanmorgen had ik echter een grote verrassing.. IJs aan de binnenkant van de kozijnen.. slik, dat was niet de bedoeling. Twee plantjes zijn volgens mij ook bevroren. Hun blaadjes vallen er af zodra je de plant ook maar met één vingertopje aanraakt.. dat was niet de bedoeling! De plantjes staan nu dichter bij de kachel..ik hoop dat ze het gaan redden want ze deden het net zo goed! Ik hoop dat ze nu wat gaan ontdooien en de wortels weer aan het werk kunnen. We zullen zien.

Ze voorspellen voor de komende week ook nog vorst en wie weet ook nog wel meer sneeuw. Hartstikke leuk, maar voor mijn huisje is het geloof ik beter als het wat gaat dooien.. voor mijn plantjes in elk geval! Maar goed, dan ga ik straks wel eerst naar buiten om te genieten van het witte tafereel! 

Geloof of Religie?

Een aantal weken geleden hoorde ik een preek van ds. Colijn uit Leeuwarden. Zijn preek was een duidelijk verhaal. Maar soms heb je wel eens dat één specifiek zinnetje blijft hangen. En dat had ik in zijn preek met de zin: 'Geloof of Religie?' Na het uitspreken van die woorden ging hij daar nog wat dieper op in.

Is jouw christen zijn, als je dat bent, gebaseerd op geloof of op religie? Een scherpe vraag die mij de laatste weken behoorlijk bezig houdt. Van de week heb ik eens even gekeken wat meneer Van Dale daar over zegt:

Geloof:
1. het vertrouwen in de waarheid van iets
2. een vast en innig vertrouwen op God
3. godsdienst

Religie:
1. geloofsleer, godsdienst

Dat deze twee begrippen veel, alles, met elkaar te maken hebben, is duidelijk. Je vertrouwen (het geloof) moet je ergens op baseren.. daarvoor moet je iets weten/gelezen hebben waardoor je denkt, ik kan erop vertrouwen. En dat stukje, is een stuk geloofsleer (religie). Tegelijkertijd, als je gelooft, de bijbel leest en daarnaar leeft, dan geef je uiting aan je geloof door je manier van leven. En dan kom je weer bij religie, de traditionele activiteiten, de uitingsvormen. Of je nou in God gelooft of in Allah of in allebei, deze aspecten zijn exact hetzelfde.

Maar hoe is dan de balans tussen die twee punten? Alleen geloof is niet voldoende, als je daar verder niets mee doet. Alleen religie is ook niet goed. Als jij je gedraagt als christen, leeft volgens de verwachtingen die 'men' heeft van een christen (trouw naar de kerk, naasten liefhebben, actief in de kerk etc), maar je doet het zonder geloof, wat is dan de waarde ervan? Dien je dan de ander en God oprecht? Of dien je hiermee jezelf omdat jij er een goed gevoel van krijgt omdat jij denkt dat je je zo als christen behoort te gedragen?

Die balans vinden, dat houdt me wel bezig. Soms doe ik dingen zo op de automatische piloot en zit ik vooral aan de religie kant. Het geloof is even niet te bereiken, soms wil ik het niet bereiken vanwege onbeantwoorde vragen waar ik mee kan worstelen maar soms krijg ik juist ook een 'niet thuis' gevoel als ik zoek naar Hem. En mijn handelen vervalt dan automatisch in routine zonder dat ik daar heel bewust mee bezig ben. Ik doe gewoon mijn ding zoals ik dat tot nu toe altijd gedaan heb.
Maar een andere keer, dan voel ik het geloof tot in m'n tenen, maar geef ik daar geen uiting aan, gedraag ik me zoals ik denk dat de maatschappij wil dat ik me als mens gedraag en hou ik geen rekening met mijn christen-zijn. Bang voor reacties van mensen die mijn geloof niet delen, ik weet het niet.

Het denkwerk de afgelopen weken over dit onderwerp heeft wel wat 'opgeleverd' ook al ben ik er nog lang niet over uit hoe die balans in elkaar zit en hoe ik daar achter ga komen. Ik ben er zeker van dat God er is, dat Hij er voor mij (en dus ook voor jou) is en dat Hij mij altijd hoort, ook al herkent mijn gevoel dat niet altijd even sterk. En elke keer als ik besef dat mijn geloof op een moment meer een verstandskwestie is dan een gevoelskwestie, ben ik er van overtuigd (zowel verstand als gevoel) dat God een Almachtig God is en dat Zijn plannen zo veel groter en niet te begrijpen zijn dan dat ik als mensje kan bedenken. Ik kan dan niets anders dan bidden om Zijn Geest, zodat mijn geloof mag groeien, ik meer inzicht krijg.
En het zal straks helemaal fantastisch zijn als Jezus terug gekomen is, dan kunnen we eindelijk al die vragen stellen waar we nu op dit moment geen antwoord op krijgen, tenminste daar ga ik nu van uit. En mocht ik nou geen vragen kunnen stellen, dan is het in elk geval goed toeven daar, dat is ons immers beloofd door Hem!

Ringenjacht

Afgelopen weekend is de ringenjacht van start gegaan. Want, als je gaat trouwen, dan is het natuurlijk wel zo leuk om dat te bezegelen met een mooie trouwring. En natuurlijk heeft zo'n ring nog als extra functie dat andere dames aan die ring om de rechter ringvinger van leon kunnen zien dat hij getrouwd is en dus al bezet is! Hoef ik me daar in elk geval niet druk om te maken haha.

Afgelopen weekend op internet al wat zitten rondneuzen, plaatjes kijken en samen ideeën opdoen. Wat vind jij mooi, wat vind ik mooi en wat vinden we samen mooi? Vanmiddag kwam het er zo maar ineens van dat we even naar een juwelier gingen.. En dan gaat er echt een wereld open aan mogelijkheden. Binnen de korste keren had de dame tig boxen met ringen voor ons uitgesteld. Geelgoud, witgoud, roodgoud, titanium, staal, zilver etc. En dan ook weer mogelijkheden in mat of glanzend of een combinatie daarvan. Een bolle ring of een platte ring? De damesring met steentje? En zo ja, hoeveel steentjes dan? Met groef of zonder groef? En als je dan kiest voor een groef, hoeveel had je er dan gewild?? Pfff... het duizelde ringen in m'n hoofd en werd overspoeld door al die mooie (nou ja, niet allemaal.. ) ringen.
Wat is dan lastig om een keus te maken voor tenminste een bepaalde stijl. Want ik ga er toch wel vanuit dat ik deze ring hopelijk zo'n 60 jaar om m'n vinger zal hebben.. en dan is het toch we prettig als ik een ring uitzoek die ik over 60 jaar nog steeds mooi vind! En dat is lastig, want hoe weet ik nou wat ik over 60 jaar mooi vind??

Al snel trokken Leon en ik de conclusie dat we in elk geval weten wat we niet mooi vinden! In één oogopslag wist ik van een box al precies wat ik lelijk vond, wat ik nog eens beter wilde bekijken en wat ik prachtig vond! Helaas had ik dat laatste niet vaak als ervaring.
Ook had ik al snel door dat Leon soms iets mooi vind, wat ik dan bij de damesring weer heel lelijk vind.. en dat vise versa.. gelukkig zagen we ook wel wat modellen die we allebei wel mooi vonden! Helemaal toen we hoorden dat die prijstechnisch ook nog wel meeviel.. Want stel dat ik of Leon hem later kwijt raak/verlies
(Ik ken zat mensen in mijn omgeving die hun trouwring op de één of andere manier zijn verloren.. in het tikibad, tijdens het autorijden, tijdens het voetballen etc.) dan is het in elk geval geen ring van tig duizend euro..

Vanmiddag nog geen keus gemaakt, maar er is wel een grote kanshebber.   Het bezoekje heeft ons zeker verder geholpen met de ringenjacht.. nog even snuffelen, nadenken en wat rondkijken en ik denk dat we dan raak schieten!

Herfst, herfst wat heb je te koop?

Bij het zien van al die neer gedwarrelde blaadjes hier rondom mijn flat, moet ik telkens denken aan het liedje:

Herfst, herfst, wat heb je te koop?
Duizend kilo bladeren op een hoop.
Zakken vol met wind, ja mijn kind.

Paddestoelen honderd op een hoop.
'k Zet ze voor je neer, heus meneer,
dat doe ik alle jaren weer.

Dikke zwarte wolken op een hoop.
Alles in de stad, gooi ik nat.
Koop je van mij zo'n regenbad?

Ik ben benieuwd wanneer de mannen van de WEZO met hun grote blaadjes blazers de blaadjes komen wegblazen en opruimen.. van mij mag dat nog wel even duren, want het is best een leuk gezicht! Helaas komt de WEZO niet voor al die balkonnetjes van de flatjes.. en heb ik dus laatst zelf mijn balkon moeten ontdoen van in totaal een vuilniszak vol blaadjes! Ook daar stond het eigenlijk best leuk, maar het kon niet blijven liggen omdat de afvoer en regenpijp van het balkon anders verstopt zou raken.. Dat is dan weer een nadeel van drie hoog en op het hoekje wonen.. je balkon is een groot vangnet voor heeeeeel veel blaadjes! En helaas voor mij was m'n balkon na de opruimbeurt, binnen de kortste keren weer beladen met een laagje blaadjes.. zucht.. Ik kijk dan liever even over het balkon randje naar beneden, want daar ziet het er een stuk mooier uit!

Warm en behaaglijk!

Na een paar weken 's avonds in de kou te hebben gezeten, heb ik nu eindelijk een warm en behaaglijk huisje!
Sinds de herfst zijn intrede heeft gedaan en het zelfs al gevroren heeft, is het bij mij in huis maar barkoud. Als ik in mijn bed stapt lijkt het wel alsof mijn dekens uit een koelkast komen, als ik 's avonds op de bank zat onder een fleecekleedje had ik altijd een steenkoude neus om het nog maar niet te hebben over hoe bruut het is als je 's morgens om half 7 je bed uit moet en het zo koud is in de douche dat je voeten haast vastvriezen aan de vloer en je je eigen adem in wolkjes terugziet. Brrr..
Ik had wel een elektrisch kacheltje, maar die kreeg de hele kamer amper warm en hij vreet stroom. Maar nu is deze ijstijd voorbij!

Vanmiddag kwam meer de gaskachelmaker langs en die heeft mijn gaskachel gerepareerd en schoongemaakt! En nu heb ik dus een heerlijke warmtebron in de kamer.. Wat een genot om het gewoon 'lekker' te hebben in plaats van: 'eigenlijk heb ik het koud' of ik heb het koud. En zo'n vuurtje staat nog gezellig ook! Nu alleen nog even afwachten of mijn plantjes en bloemen het goed blijven doen zo net boven de kachel.
Klein nadeel is wel dat de kachel alleen de huiskamer verwarmt.. dus het probleem van een koud bed, een koude douche en 'n koude keuken is niet opgelost. Maar ja, nog een half jaartje en dan kan leon m'n bed opwarmen, dat is dan alweer één probleem minder!
En zo lang het hier nog niet 20 graden vriest is het denk ik best wel uit te houden.. En dan ga ik nu eerst met een grote kop thee op de bank naar m'n kachel zitten kijken en genieten van de warmte!